γράφει η Παναγιώτα Μεθενίτη
Στο μυθιστόρημα «Το θεώρημα του παπαγάλου»* ο Ντένι Γκετζ ζωγραφίζει το λογοτεχνικό πορτρέτο του Θαλή, μέσα από το διάλογο των ηρώων του: του κ. Ρυς, της Λέας, του Ιωάθαν και του Αμέλλων, ενός γέρικου παπαγάλου. Η αναφορά στο πρόσωπο του Θαλή γίνεται αρχικά έμμεσα, όταν ο Αμέλλων επαναλαμβάνει μια φράση του Θαλή που είχε ακούσει: «Δεν επαναλαμβάνω, δεν αναφέρω, δεν ενημερώνω, δεν πληροφορώ, ΔΙΗΓΟΥΜΑΙ». Έτσι αρχίζει η αναζήτηση γύρω από το πρόσωπο του Θαλή, με ερωτήσεις των παιδιών, της Ρέας και του Ιωνάθαν, και την προσωπική έρευνα του κ. Ρύς.
Ποιος είναι ο Θαλής; Ένας μαθηματικός; Όχι έτσι απλά! Το όνομα του Θαλή είναι, φυσικά, άρρηκτα συνδεδεμένο με τις απαρχές των ελληνικών μαθηματικών, αλλά ο Θαλής ήταν ουσιαστικά ένας επιστήμονας φιλόσοφος. Στην εποχή που έζησε (6ος αιώνας π.Χ.) οι έννοιες μαθηματικός και φιλόσοφος είχαν την ίδια σημασία. Δεν υπήρχαν καν αυτές οι λέξεις. Όταν δημιουργήθηκαν είχαν την ίδια σημασία και διαφοροποιήθηκαν σημασιολογικά πολύ αργότερα.
Την προσωπικότητα του Θαλή έχει αναλάβει να παρουσιάσει δυναμικά ο κ. Ρυς. Ο κ. Ρυς θεωρεί το Θαλή ως τον ανώτερο μαθηματικό. Μέσα στο βιβλίο περιγράφει ότι δεν πρόκειται για έναν αδιάφορο και επιφανειακό ερευνητή της ζωής αλλά τον παρουσιάζει να ενδιαφέρεται ζωηρά για τις αιτίες της ύπαρξης, της σκέψης, της ίδιας της ζωής.
Ο Θαλής ως δάσκαλος δεν αναφέρεται σε πρόσωπα.
